De Nederlandse consultancysector ontdekt de aandelenmarkt. Een groeiend aantal strategieconsultants, ICT-adviseurs en zelfstandige professionals bouwt actief een beleggingsportefeuille op. Deze ontwikkeling hangt samen met de sterke inkomenspositie van consultants en de zoektocht naar vermogensopbouw buiten het eigen pensioen.
De interesse in beleggen onder consultants is niet uit de lucht komen vallen. Met uurtarieven die regelmatig boven de 150 euro liggen en freelancers die soms projecten van enkele tonnen binnenhalen, ontstaat speelruimte voor vermogensopbouw. Waar consultants jarenlang vooral focusten op hun pensioenopbouw via de werkgever of een eigen pensioenvoorziening, kijken ze nu ook naar directe beleggingen in aandelen.
Deze verschuiving heeft alles te maken met de veranderende arbeidsmarkt in de consultancy. Het aantal zzp'ers in de sector is de afgelopen vijf jaar met bijna veertig procent gestegen. Wie geen werkgever meer heeft die een pensioenregeling aanbiedt, moet zelf aan de slag met vermogensopbouw. Beleggen in aandelen wordt daarbij gezien als een logische aanvulling op de pensioenvoorziening.
Nederlandse bedrijven staan hoog op het verlanglijstje van consultants die beginnen met beleggen. ASML, Prosus en de grote banken worden vaak genoemd als interessante opties. De vertrouwdheid met deze bedrijven speelt een rol, maar ook de concrete kennis die consultants door hun werk opdoen. Wie advieswerk doet voor of bij grote ondernemingen, heeft vaak een beter inzicht in de prestaties en vooruitzichten van die organisaties.
Dit roept wel vragen op over mogelijke belangenverstrengeling. Consultants die werken aan projecten bij beursgenoteerde bedrijven krijgen soms informatie die nog niet openbaar is. De compliance-afdelingen van de grote adviesbureaus hebben daarom striktere regels ingevoerd. Medewerkers moeten beleggingstransacties melden en krijgen soms te maken met blackoutperiodes waarin ze geen aandelen van bepaalde bedrijven mogen kopen of verkopen.
De beleggingsdrift onder consultants past ook in een bredere trend. De sector vergrijst en oudere consultants denken na over hun financiële toekomst. Tegelijkertijd zijn er jonge professionals die hun carrière beginnen met een gezonde scepsis over de houdbaarheid van het huidige pensioenstelsel. Beide groepen zoeken naar alternatieven.
Opvallend is dat consultants vaak een analytische aanpak kiezen bij hun beleggingen. Spreadsheets met ratio's, scenarioanalyses en risicomodellen: het gereedschap dat ze overdag inzetten voor klanten, gebruiken ze 's avonds voor hun eigen portefeuille. Deze methodische benadering leidt soms tot betere resultaten dan emotioneel gedreven beleggingsbeslissingen.
Toch zijn er ook risico's. Consultants die gewend zijn om snel te schakelen en continu nieuwe projecten aan te nemen, kunnen die mentaliteit doortrekken naar hun beleggingen. Frequent verhandelen van aandelen levert zelden betere resultaten op dan een geduldige langetermijnstrategie. De transactiekosten stapelen zich op en de kans op verkeerde timing neemt toe.
De grote adviesbureaus spelen in op deze interesse door financiële educatie aan te bieden. Interne sessies over beleggen, pensioenopbouw en vermogensplanning maken steeds vaker deel uit van het medewerkersaanbod. Niet alleen om medewerkers te helpen, maar ook om te voorkomen dat financiële zorgen de productiviteit aantasten.
Voor de consultancysector als geheel betekent deze ontwikkeling dat professionals breder naar hun carrière kijken. Het gaat niet meer alleen om het volgende project of de promotie naar partner, maar ook om de vraag hoe het verdiende inkomen optimaal kan worden ingezet voor de toekomst. Die verschuiving in denken kan op termijn leiden tot andere loopbaanpatronen, waarbij consultants eerder kiezen voor minder intensief werk of een sabbatical als hun beleggingsportefeuille voldoende rendement oplevert.